حالا من در ایرانم                        در وطنم با ایمانم

               چون بنگرم در حال خویش                            بنگرم در احوال خویش  

                هستم عاجز این دنیا                                     بی سرانجام  در این دنیا  

    زنده در این وطن با نامش                                                با صدایش خاکش و یادش

                                               در این مرحله می نگرم که:

در وطن خود باشم بهتر است                                                        یا که عاشق باشم بهتر است   

گر به خواهم این وطن را عشق نیست                                گر به خواهم عشق را وطنم نیست

            چه کنم ندانم در این جهان و  دنیا                     به چه چیزی استوار باشم تا آن دنیا

                                                         مردم می گویند: 

    این همه گویند عشق زندگیست                                            حال گویند عشق دیگر چیست؟! 

                 این وطن هست که دارد ارزش                       در وطن خواهش شد تو سرکش

                                                            من می گویم: 

اما عشق به خاک وطن می ارزد                                                  زندگی بی عشق نمی ارزد

زندگی بی عشق چون مرگ است                                            چون مرگ زندگی با ننگ است

                                                              در نهایت :  

عشق کار خود را کرد با من                                                              خداحافظ دین خداحافظ وطن

من هستم عاشقی تنها و بی کس                                        در انتظار عشق خود می مانم  

ندانم کی و کجا می بینمش                                                            اما دانم او را می بینم

شب و روز و صبح ها تا شامگاه                                              نیمه شب باران اشک می ریزم

آسمان آبی دریا نشان

                                 آتش سوزان بدبختی نشان   

                                                             جایم کجاست دوست تو بگو

                                                                                             در کدام جایگاه قراردارم تو بگو

 آیا در آتش و تنهاییم؟ 

                               یا که در آن آسمان آبیم؟  

                                                              شاید در بد بختی خود سوزم

                                                                                                    شاید چشم به دریا دوزم

شاید در تابستان آتی

                           با او لب به خنده دوزم

                                                         شاید در آن زمان دور دست

                                                                                               چشم خود را به قیامت دوزم

                                                 کاش او را می دیدم تا به او گویم

گویم از احساس خویش نصبت به او                                                 گویم از شامگاه هایم به او

از اشکهای که در دوری او می ریختم                                         از غمهایی که در خودم می ریختم

    ای کاش می شد او را می دیدم و به او می گفتم چه قدر دوستش دارم اما تا کنون او را ندیدم .

این از مردود دفعاتی هست که از شما خواهش می کنم یه نفر هست که به سرنوشت تلخی دوچار شده یکی از دوستامه براش دعا کنید بتونه راهش رو انتخاب کنه لطفا دعا کنید.دعاش کنید بتونه دوام بیاره.

مهربون من همه جون من فدای احساس قشنگت

                                                 وقتی نگام می کنی می گی دوسم داری بگیر دستام رو تو دستت

حتی خاطرات تلخ بینمون واسه من خیلی قشنگه

                                                                            وقتی پیشمی نزدیکمی دلامون با هم یه رنگه

نازی نازی نازنینم دل بی تو می میره

                                                                                      تن سردم تازه داره با تو جون می گیره

نازی نازی نازنینم مثل تو کی دیگه؟

                                                                                    می تونه بهم نشون بده زندگی شیرینه

واسه من واژه ی جدایی شده خیلی بی معنی

                                                                               آخه تو رو دارم دوست دارم و تو نازنین منی

نازی می خونم واسط تا وقتی زنده هستم

                                                                                    که همه بدونن چشم روی غریبه بستم

من و تو به هم می رسیم این خیال منه

                                                                                  وقتی تو رو دارم می شم بی خیال همه

   بگو با قلب عاشق من سازگاری تو

                                                                              من تو رو می خوام نه عکس یاده گاری تو

 بگو از دور و ورت پسرا دورشن همه

                                                                              خاطر خواهات ببینن با منی کورشن همه

نازنین عاشقم باش سر به سرم نزار بیا مال من باش

                                                                     از چشمات دارم می خونم می خوای باتو بمونم

  

دوباره کنار آب زیر ستاره هاییم                                   خوشحال از اینکه توی بهتریین سه ماه سالییم

تنها مشکل اینه تحت فشار خوابییم                                           همه چی خوبه ولی اگه بذاره پاییز

چرا می ره جلو عقربه هی                                                             متنفرم من از ته دل از اول مهر

می خوام فکر کنم بکنم خدا رو نگاه                                        عکست رو بکشم تا بدم قلم رو به باد

تو و من

                 توی شهر

                                  روی سنگ

                                                     توی پارک

                                                                       با نور کم

                                                                                    مزنیم حرف های

                                                                                                                 عاشقانه

 فردا رو بی خیال تا که هست امروز                                           من و تو دوستی خوبمون تا امروز

زمستون کوتاهه من و تو می تونیم پیش هم بمونیم

                                                            دوست های صمیمی کارهای قدیمی اینجا ما همینیم

                                                                                     گذشت تابستان و تو نیامده ای دوست

سال هاست در انتظار دوستی بودم               

                                                                   آن را یافتم اما دیر آن قدر دیر که کاری نمی توان کرد

باد میوزد ابرها کنار می روند

                                                 زلزله می آید کوه ها می ریزند

                                                                                              برف می آید درختان می خوابند   

 اما چه چیزی می آید که فاصله ی بین مارا کم کند

                                                                  آیا باد‌‌‌. باران.خورشید. یا هر چیز دیگر می تواند تواند   

 می تواند ما را به هم برساند ای دوست منتظرم

                                                                                    درانتظار آخرین لحظه ی عمرم با تو ام   

بهار رفت و تابستان آمد

                                          تابستان رفت و پاییز آمد

                                                                                             پاییز می رود و زمستان می آید

سال ها پشت سر هم ودر پی هم خواهند رفت

                                            اما من نمی توانم به راحتی فصل ها  که از هم می گذرند از تو بگذرم

در گذار شب و روز است که ماه خورشید از هم می گذرند

                                               اما این دو هرگز به هم نمی رسند شاید من و تو هم این طور باشیم

سخت است اما شاید ندانم چکار کنم اما                                اما می دانم دوستت دارم همین و بس

             پاییز هنوز باقی است و امیدوار برای روزهای آینده تا روز مرگش و آمدن زمستان 

                                                            عشق همان است که فاصله های قلب ها را کم می کند

عشق همان است که آدمی در قبالش هیچ سلاحی ندارد      

                            عشق خود سلاحی است که اگر کسی گرفتارش شود هیچ کاری از او بر نمی آید   

 سال ها باید زندگی بی برنامه ای را دنبال کند

                                                                   زندگی بی برنامه گاهی خوب است و گاهی هم بد  

گاهی شیرین است و گاهی تلخ

                                                              اما قطعا تلخی عشق همانا بیشتر از شیرینی آن است   

و زیبایی عشق همانا شیرین تر از جان آدمی

                                                                 حال بنگرییم که عاشقی موضوعی است برای زندگی

اگر کسی عاشق شود و عشق خود را از دست دهد چه کند

                                                                                           آیا این مشکل او را تباه نمی کند 

حال با این مشکل می دانیم که ریسک عاشقی بالاست

                                                       اما خیلی ها این ریسک را می کنند و این درد را می کشند

همانا شنیده ایم که بعضی دردها شیرین اند

                                                                            انسان را می آموزند می آموزند برای زندگی

حال بنگریم که عاشقی با عشق خود به هر دلیلی به هم زند

                                               آیا باید بازهم درد را تحمل کند آیا باید بار دیگر به دلی عشق ورزد

یا باید برای همیشه در گوشه ای تاریک در محبس باشد

                                                                                  در محبس عشق خود بسوزد وبسازد 

سلام ببخشید که من نتونستم جواب نظرات شما را بدهم مسافرت بودم دیروز رسیدم یه متن          عذر خواهی هم گذاشتم .

عشق من بیا تو دستات رو بده به من دستات رو داری من رو اذیت میکنی

بیا یکی کنیم قلبامون رو

                                   پیون بزنیم لبهامون رو

                                                                  بیا لج نکن بده دستلت رو من  

                                                                                                         بریم از اینجا عشق من

بیا یکی کنیم حرفامون رو

                                به هم دیگه بدیم دستامون رو

                                                                   جایی نری که بشی از من دور

                                                                                                   می میرم برات بیا عشق من